MENZİL GELİR MUŞTUDAN İLERİ

Kim ile kucaklaşsa gar seferisinin gözü en sondadır

Benim gözüm de son menzil maveradadır

a

Nasıl bulunura bugün erişmediğine içlenen

Nasıl bulunmazı şimdiden görmenin coşkusundadır

a

Gözünde yaşın, kalbinde nemin noksan düşmediği coğrafya

Muğlak bir sırrı evvel soluktan çözdüren coğrafyadır

a

Pencerenin mevsimi göçmüş dallarında

Bir susmak kararında hevesi çağırılan, bülbül cemiyetli nişancıdır

a

Durmak tavsiyesindeki çağın kıskacında

İmtihanla durulan erin mavzeri, meydanda sevda yoklamadır

a

Muhitte sıhhat tutar iken beyan olsa hükmümüz

Kalbin kendi yılkısını düzmesinden âlâdır

a

Hüznün kucağında bir çağladı ab-ı hayatımız

Kırbalar hizmete durdu, af tohumundan genişledi hitabımız

a

Kim ile kucaklaşsa gar seferisinin gözü en sondadır

Yaradılmışın fikri de son menzil maveradadır.